سکوت

صدای پای ساعت سنگینی سکوت رو تشدید میکرد زن نگاهی به ساعتش کرد دلش میخواست با نگاهش ساعت رو ساکت کنه...سعی میکنه به بغل دستیش نگاه نکنه  تنها چیزی که اون لحظه در دسترس نگاهش بود  تابلوی  رستوران بود:
"کندلوس با کیفیتی بالا "

دم رستوران آدم میکی موز نما توجهش رو جلب کرد  میکی موز براش دست تکون داد  زن هم با لبخند جوابش رو داد. هنوز سکوت بود و صدای ساعت  تیک...تاک دوباره تیک...تاک زن برای فرار از صدای ساعت  ضبط ماشین رو روشن کرد  و صداشو زیاد کرد زنی که بغل دستش نشسته بود ضبط رو  خاموش کرد  و شالگردنشو فرستاد پشت گردنش و در نگاه پرسشگر زن جواب داد:میخوام حرف بزنم

زنی که شال گردن داشت پاشو آورد بالا روی داشبورد گذاشت و گفت:مگه این تو نبودی که  میگفتی شاید اگر ما آدمها میتونستیم از افکار و احساسات همدیگه با خبر بشیم  هیچ وقت همدیگر رو مقصر نمیشمردیم

زنی که ساعت داشت سرشو به نشانه ی تایید تکون داد

زنی که شالگردن داشت:پس چرا منو درک نمیکنی؟چرا منو محکوم میکنی؟نگو که  همش حرف بود!

زنی که ساعت داشت به برف پاک کن ماشین خیره شده بود و سرشو بلند کرد و گفت:چون فکر میکردم تا حدی افکارت رو میدونم به خاطر همین رفتارت برام غیر قابل باوره ...یعنی اگر کس دیگه ای این کارو میکرد انقدر برام دردناک نبود اما تو...تو...شاید هیچ وقت توقع نداشتم که...که تو این کارو بکنی

زنی که ساعت داشت سرشو انداخت  پایین و نگاهش به دستش افتاد  ...چقدر بندهای انگشتش راز آلوده تا حالا بهشون دقت نکرده بود...دوباره سکوت فضای ماشین رو گرفت

زنی که شالگردن داشت به بغل دستیش نگاه کرد میخواست  حرفی بزنه اما انگار شک  داشت...اما گفت:آره...من خودمم از خودم توقع نداشتم یعنی اون آدمی که از خودم ساخته بودم این نبود...فکرشم نمیکردم که روزی ...این کار  باورهامو اعتقادمو اطمینانمو نسبت به خودم ریخت پایین واون بتی که از خودم ساخته بودم رو شکست تیزیش زخمیم کرده ...من بیشتر از تو دارم درد میکشم ...این نا باوری این عذاب وجدان این...

زنی که ساعت داشت سرشو آورد بالا و به دوستش نگاه کرد ...دوست نداشت اشکاشو ببینه سرشو برگردوند سمت شیشه ی ماشین ,شیشه ی ماشین بخار گرفته  بود  با دستش شیشه رو پاک کرد یه مغازه روبروش دید...تعجب کرد چرا با اینکه بارهای بار این خیابون رو اومده بود این مغازه رو ندیده بود؟! صدای فین فین دوستش سکوت رو شکست برگشت نگاش کرد دماغش قرمز شده بود قیافش اونو یاده میکی موزی که براش دست تکون داده بود انداخت سرشو خم کرد تا نگاهش کنه داشت به پسری بادکنک میداد .با خودش گفت این یعنی ما نمیتونیم خودمون رو هم کامل بشناسیم اون وقت من چه طوری انقدر مطمئن بودم؟ سرشو چرخوند و به شالگردن دوستش نگاه کرد نارنجی و سبز کم رنگ به نظرش ترکیب رنگ قشنگی اومد...دوباره صدای فین فین دوستش اومد ...به دوستش گفت:اسمت چیه؟

زنی که شالگردن داشت:دماغشو کشید بالاو با صدای تو دماغی گفت :وا این چه سوال مسخره ایه که میکنی؟ زنی که ساعت داشت:تو به مسخره گیش چی کار داری جوابتو بده.زنی که شال گردن داشت:بهم میگن آوا

  زنی که ساعت داشت :قبل از اینکه بهت بگن آوا بهت میگن آدم  خب آدمم اومده که اشتباه کنه تا  راه درست و یاد بگیره پس دیگه فین فین نکن که چشات سبز شده!

زنی که شال گردن داشت خندید و دماغشو گرفت  . گفت:یادت میاد چرا اومدیم اینجا؟

زنی که ساعت داشت :ایول یادم انداختی غذا!چه لذتی بالاتر از خوردن ؟

                                                                               عاطفه

پی نوشت:عکس از آرشیو روزنامه ی شرق